">
Jæja...
Þá er ég komin frá Finnlandi, eiginlega ný lent bara.
Svona fyrir ykkur sem vita ekkert hvað ég var að gera þá var ég á námskeiði um mannréttindi ungs fólks. Námskeið var fínt, þó svo að fyrirlestrarnir væru sko ALLTOF langir. Dagskráin byrjaði klukkan 08.00 með morgunmat, síðan voru morgunbænir þar sem falskir finnar voru í aðlahlutverki. Morgunbænirnar voru í svona 30 mín og eftir þær byrjaði fyrsti fyrirlestur dagsins. Honum lauk á hádegi. Þá fengum við einnar klukkustundar hlé til að borða. Síðan hófst næsti fyrirlestur og lauk honum um þrjúleitið, eða þegar kaffið byrjaði. Þá fengum við hálftíma til að skella í okkur kaffi bolla og kannski kanillsnúð eða einhverju á líka. Eftir það hófst þriðji fyrirlestur dagsins og lauk honum þegar kvöldmaturinn byrjaði eða klukkan 17.30 og það hlé stóð í klukkustund síðan var alltaf eitthvað planað og dagskrá lauk með kvöldakaffi og síðan kvöldbænum klukkan 22.00 Semsagt alveg tveir og hálfur tími í frí á dag. Húsinu lokaði svo klukkan 23.00
Námskeiðið var samt skemmtilegt, þó svo að ég sé ekki með bestu athygli í heimi og hafi oft átt mjög erfitt með að sitja kyrr og steinhalda kjafti, með ég var frædd um lög og reglugerðir hina ýmsu samtaka og sambanda, ekki vegna þess að ég hafi haft svo mikla þörf á því að gefa álit, heldur afþví að það var eiginlega algjörlega það leiðinlegasta á námskeiðinu. En það var einnig veruleikinn sem mætti okkur klukkan 9.30 á mánudagsmorgun. Eftir það fór námskeiðið bara skánandi og því lauk mega vel með fótboltaleik (sem mitt lið vann, þökk sé mögnuðum tæklingum mínum) og síðan var skroppið í bera sánu. Já kæru vinir, finnar eins og margir aðrir reyndar stunda það að fara naktir í sánum, sem er kannski ekki svo slæmt, held samt að ég þurfi að fara nokkrum sinnum enn til að venjast því enda voru þær finnsku orðnar svo úber vanar að þær voru ekki að hafa áhyggjur af líkamsstöðu sinni. Sem sagt litli íslendingurinn sá óþarflega og ógeðslega alltof oft út um munnvikin á þeim sem er svo sem ekkert sem mig langar að endurtaka! Gillet eða venus rakvéla fyrirtækin góðkunnu gætu einnig grætt morðfjár með auglýsingaherferð í Finnlandi, því þar er ekki ennþá búið að finna upp rakvélina/sköfuna. Kannski er það ástæðan fyrir sundfatnaðar leysinu?
Ég tel mig allavegana vita núna miklu miklu meira um mannréttindi og áttaði mig alltaf betur og betur á því að það er ekki bara verið að brjóta á fólki í Afríku, heldur líka hér og kannski á fólkinu í næsta húsi. Námskeiðið kveikti samt enn betur í mér í að leggja stund á þessi fræði í stað þess að verða efnafræðingur í hvítum slopp, hvítum klossum, hárnet, í latex hönskum og með plast gleraugu. Þetta námskeið kveikti líka í mér að fara eitthvað og gera eitthvað, leggja mitt af mörkum.
Svo til ykkar sem hefur alltaf dreymt um að koma til Finnlands... hugsið ykkur betur um, ég held að Helsingi sé ein óáhugaverðasta borg sem ég hef komið til, reyndar var ég ekki lengi þar og fékk kannski ekki topp kynningu, en vó það eru öll húsin eins og Díjon sinep á litin og almennings garðar eru frekar ósnyrtilegir eins og borgin öll, fannst mér allavega. Finnar eru samt fínt fólk og flestir með alveg hellings húmor. Það var svo fyndið samt hvað við gátum ruglað í þeim... Það var eiginlega alveg merkilegt. Til dæmis sögðum við að allir á Íslandi hefðu kýr í garðinum, ein stelpan var nú ekki alveg að trúa okkur en sagði svo eftir smá stund ,,yes I know that you have cows in your gardens, I have heard it before...“
Íslenski hópurinn var virkilega skemmtilegur, Sólveig Ragna skíthaus og gítarleikari, Benni to be hemm hemm, Elfa og Lísbet snillingur frá Ísafirði. Við grínuðum svo mikið að ég fékk næstum því six pack... En það er að sjálfsögðu mikilvægt að hópurinn nái vel saman, til að gera svona ferðir skemmtilegar og eftirminnilegar.
Í flugvélin á leiðinni heim fengum við reglulega fréttir um gang mála í leiknum á móti spánverjum, við vorum orðin virkilega stressuð þegar við höfðum ekkert heyrt í langan tíma, stressið leystist hinsvegar virkilega hratt upp þegar flugmaðurinn tilkynnti einhverstaðar yfir ballarhafi að íslendingar hefðu unnið leikinn 36-30! Ég, Sólveig og Benni rukum uppúr sætunum í fagnaðarlátum og vorum næstum búin að tapa okkur þegar við föttuðum að það var enginn annar að fagna og nánast hvert einasta auga í vélinni horfði á okkur með undrunar svip, það var um það bil þá sem við áttuðum okkur á því að það voru nánast engir íslendingar í vélinni nema við.
Annars var greinilegt eftir að hafa lesið moggan að ísland var um koll að keyra fyrir leikinn og hvað þá á meðan á honum stóð, eftir leikin lýst svo Herra Ólafur Ragnar yfir þjóðhátíð vegna gengi liðsins! Það kæmi mér ekki á óvart ef jarðhræringar af völdum spennu almennings á íslandi hafi komið fram á mælum í Kína og gefið strákunum smá spark í rassinn.
Þetta er í einu orði sagt frábært og ég vildi að ég hefði séð fleiri leiki með liðinu, en ég var upp tekin við að læra á um mannréttindar brot meðan brotið var á mér sem íslendingi að fá ekki að fylgjast með liðinu mínu springa út á ólimpíuleikunum.
Það er bókað mál að ég ætla sko ekki að missa af leiknum á morgun og ég hugsa að það væri gáfulegast að fara undir búa sig undir hann andlega og líkamalega með því að fara annað hvort út að hlaupa eða í sund.
En læt þetta nægja í bili,
Jónína Sif
Wilma
Ajax Hæhæ langt síðan síðast... svona er þetta bara þegar maður er á fullu í verkefna skilum og prófum, en núna er bara eitt eftir svo það fer vonandi að rofa til. Ég er búin að vera gjörsamlega á haus í lærdóm og ég held ég myndi ekki einu sinni vita afþví ef mamma væri búin að lita hárið á sér svart, því ég er bara inn í herbergi að læra, eða eins og hendir mig stundum, eða reyndar frekar oft, sitja og stara útum gluggan í hugsa um hvað ég myndi miklu ferkar vilja vera úti en hér inni að læra. En svona er þetta.
Ég fékk mér nýtt hjól á föstudaginn, það á að verða afmælis gjöf frá mömmu og pabba en ég gat ekki beðið lengur, ég á neflilega ekki afmæli fyrr en í júní svo ég fór bara og keyfti það, fyrir peninginn sem ég átti í sparibauknum mínum... Þannig að nú þarf ég virkilega að spara í þessum mánuði ef ég ætla að ná að lifa á þessum fáu krónum sem eftir eru. En ég er hvort eð er svo dugleg að hjóla núna. Í gær hjólaði ég til dæmis í sund og í dag hjólaði ég héðan og alla leiðina heim til Hönnu systur, Rökkurdís og María komu með mér, voru ekkert smá duglega að hlaupa. Ég hafði ekkert planað að fara til Hönnu en áður en ég vissi af var ég komin upp í grafarholt og ákvað bara að halda áfram fyrst ég var komin svona langt. Á eftir þar ég að skreppa til Ernu systur ég er ekki alveg búin að ákveða mig hvort ég ætli að hjóla að eða ekki.
Annars hefði ég átt að nota daginn betur í að læra, það er bara svo freistandi að taka sér smá frí frá náminu og gera eitthvað annað en að læra. En svo á ég eftir að sakna þess í sumar þegar ég er farin að vinna, ég er samt ekki ennþá komin með vinnu og ég er að verða örlítið stressuð yfir því, það er kannski afþví að ég hef ekki sótt um neinstaðar ennþá... en ég bæti úr því eftir helgi. Hvar ætti ég annars að fara að vinna???
Ég hef ekki sagt frá því hér en Hanna systir og Helgi voru að eignast lítinn strák, hann fæddist á sumardaginn fyrsta. Hann er algjört krútt og ég væri sko alveg til í einn nákvæmlega eins og hann er. Nonni er rosalega duglegur stóri bróðir enda er hann bara gullmoli!
Annars er ekki meira að frétta. Ég ætla að fara að fá mér að eta og síðan drífa mig í smá heimsókn til Ernu.
Kveðja,
Jónína Sif
Hey endilega kíkið líka inná www.flickr.com/photos/joninasif...
Ég er bara frekar slappur bloggari, ekki afþví að ég hafi ekki tjáningarþörf, heldur afþví að ég er alltaf á fullu í skólanum, að læra og að vinna.
Um helgina var ég með spænskuhópnum í Barcelona, það var algjör snild. Ég náði að bæta spænskuna mína alveg helling, áður en ég fór út samanstóð orða forðinn minn af Sí, en núna kann ég helmingi meira, sí claro.
Við skoðuðum alveg helling af stöðum í Barcelona. Föstudagurinn fór bara í að komast þanngað og fá sér að snæða um kvöldið. Laugardagur byrjaði svo á útsýnisferð þar sem við skoðuðum Sangrada Familia, Park Güell og aðra merkilega staði. Um kvöldið fór svo allur hópurinn út að borða á mjög finan veitingastað við römbluna. Maturinn var ýkt góður og það var mikið stuð. Eftir matinn var svo lagt af stað til port olimpic þar sem var djammað fram eftir nóttu. Á sunnudeginum fórum við um morguninn að skoða Picasso safnið, það kom á óvart og var bara frekar skemmtilegt. Eftir það fórum við Poble Espanyol, þar vorum við að skoða mismunandi byggingar stíla sem einkenna héröðin á spáni. Það var líka ágætt, gott veður og bara gaman að vera til. Eftir garðinn var farið heim og svo lá leiðin á Camp Nou, til að horfa á Barcelona – Getafe. Það var geðveik upplifun að fara á leikinn, rosaleg stemming og gaman að sjá völlinn sem er sko RISA stór. Það var svolítið kalt enda sátum við mjög hátt uppi, þá kom það sér líka vel að ég keyfti risa stóran Barcelona fána og gat notað hann sem teppi, heppin ég ;) Við vorum komin mjög seint heim af leiknum þannig að allir drifu sig bara í party fötin og svo var aftur haldið af stað. Mánudagurinn fór svo bara í að skoða borgina aftur. Barcelona er náttla snildar borg og það var sjúklega gaman að koma þanngað. Ferðin var líka bara öll algjör snild fyrir utan að ég tapaði símanum mínum.
Flugið heim var klukkan 23:59 að spænskum tíma en ég var samt ekki komin heim fyrr en rétt um sex í morgun. Flybusinn fór á undan hópnum og við þurftu að bíða í næstum tvo klukkutíma eftir örðum.
ÞIÐ MEGIÐ SVO ENDILEGA SKRIFA SÍMANÚMERIÐ YKKAR Í COMMENT EÐA KOMA ÞVÍ TIL MÍN Í GEGNUM TÖLVUPÓST EÐA MSN. EF EINHVER Á GAMLAN SÍMA SEM EKKI ER LENGUR Í NOTKUNN OG VÆRI TIL Í AÐ LÁNA MÉR YRÐI ÉG ÓTRÚLEGA HAMINGJU SÖM.
Kveðja,
Jónína Sif